اصولاً يكى از روش‏هاى رسول خدا(ص) اعزام مبلغ و دعوت‏نامه براى ساكنان مناطق ديگر بود. اعزام‏هاى تبليغى ايشان مختص به اطراف مدينه و مكه نبود، بلكه شامل تمام منطقه حجاز و كشورهاى ديگر مى‏شد:

الف) پيامبر اكرم(ص) نامه‏اى به اسقف نجران (ابوحارثه) در يمن نوشت و طى آن نامه ساكنان نجران را به آيين اسلام دعوت نمود. اين دعوت موجب مذاكرات فراوانى بين نمايندگان مسيحيان با پيامبر(ص) گشت

ب ) حضرت تعداد چهل تن از مبلغان ورزيده و حافظ قرآن را به منطقه نجد فرستادند كه البته منجر به شهادت آنان گشت. اين حادثه به فاجعه سپاه تبليغ مشهور است،

ج ) 185 نامه از متون نامه‏هاى پيامبر كه براى تبليغ و دعوت به اسلام و ميثاق و پيمان نوشته شده است در كتب تاريخى موجود مى‏باشد. متون اين نامه‏ها واشاراتى كه در لابه‏لاى آنها نهفته است، نصايح، اندرزها و تسهيلات و نرمش‏هاى پيامبرمه و همه گواه زنده بر ضد نظريه خاورشناسان است كه خواسته‏اند پيشرفت اسلام را زاييده نيزه و شمشير بدانند. از جمله آن 185 نامه مى‏توان به موارد ذيل اشاره كرد :

۱) نامه پيامبر اسلام به خسرو پرويز زمامدار سرزمين وسيع ايران، كه تقريباً آسياى صغير را شامل مى‏شود

۲) نامه رسول خدا(ص) به قيصر و هرقل بزرگ روم

۳)نامه رسول خدا(ص) به مقوقس حكمران مصر

۴) نامه رسول خدا(ص) به نجاشى زمامدار سرزمين حبشه

۵)نامه حضرت به زمامداران شام و يمامه