منابع درآمدي حضرت
زندگي 63 سالة پيامبر صلي الله عليه و آله را اگر به سه دورة « کودکي و نوجواني » ، «تشکيل خانواده» و «پيامبري و «حکومت» تقسيم کنيم، منبع تأمين مخارج زندگي حضرت ، بدين قرار خواهد بود :
1. ارث پدري و حمايت مالي عمويش ابوطالب
البته آن حضرت در اين سنين، گوسفندان خود و عشيرهاش را به چراگاه ميبرد و به امر «چوپاني» اشتغال داشت، و زماني هم همراه عمويش و نيز در کاروان تجاري خديجه به کار «تجارت» مشغول شد.
2. ثروت همسرش حضرت خديجه
در دورة جاهليت ، حضرت خديجه بانوي ثروتمند قريش کاروان هاي متعدّدي به مناطق گوناگون مي فرستاد. وي بعد از ازدواج با حضرت محمّد تمام دارايي خود را به ايشان بخشيد و آن حضرت هم تا پايان عمرش از حمايت هاي معنوي و مادّي امّالمؤمنين خديجهستايش و تجليل مي کرد.
3. خمس
بر اساس حکم قرآني (انفال/41) يک پنجم سود خالص درآمد ساليانه و امور ديگر با شرايط ويژة فقهي به خداوند، پيامبر و سادات نيازمند، تعلّق دارد که البته حضرت از حقّ خدادادي اش ( سهم معصوم ) هم کمتر استفادة شخصي ميبرد.
4. غنائم جنگي
پيامبر هم در « غزوات» بسان يک رزمندة معمولي، از غنائم جنگي سهم ميبرد.
5. بيت المال
در هنگام تقسيم درآمد حکومتي، پيامبر صلي الله عليه و آله همچون يک شهروند جامعة اسلامي و به طور مساوات، سهمية خود و خانوادهاش را جدا مي کرد؛ گرچه باز هم در مواقعي سهم خود را به «نيازمندان» اختصاص مي داد
6. هدايا
اصحاب و برخي از سران قبائل و رؤساي کشورها ( مثل: پادشاه حبشه و قيصر روم ) هداياي گوناگوني به خدمت پيامبر صلي الله عليه و آله تقديم ميکردند.و يا به ميزباني آن حضرت، مفتخر ميشدند؛ چنان که آن حضرت ميفرمود: - اگر شانة گوسفندي به من هديه دهند، ميپذيرم و اگر دعوتم کنند، اجابت مي کنم.– اگر مؤمني به خوردن يک ذراع گوسفند دعوتم کند، مي پذيرم .... و اگر مشرک يا منافقي شتري بکشد و دعوتم کند، قبول نمي کنم.....
حال، ممکن است اين پرسش مطرح شود:« ميراث مادّي و مالي حضرت، چه موارد و مبالغي بوده است؟» امام صادق(ع) در اين زمينه مي فرمايد :
«وقتي پيامبر صلي الله عليه و آله رحلت کرد، از خود دينار، درهم، غلام، کنيز، گوسفند و شتري به جا نگذاشت مگر شتر سواري خود را. و چون به رحمت الهي واصل شد، زرهش نزديک يهودي از يهوديان مدينه براي بيست صاع جو، که براي نفقة خانواده اش از او قرض گرفته بود، در گرو بود.»


